AHMAD
07-18-2008, 10:10 AM
پیدایش عکاسی به اتاق تاریک بر می*گردد. در حقیقت اتاق تاریک منجر به پیدایش عکاسی و دوربین عکاسی شد. اتاق تاریک عبارت از اتاقی است بی هیچ پنجره. هیچ نوری به آن راه ندارد مگر از طریق روزنه*ای که بر یکی از دیوارهای اتاق تعبیه شده. تصاویر یا چشم*اندازهای روبروی روزنه به صورت وارونه بر دیوار روبرویش بازتاب می*یافت. بعضاً نگارگران از تصاویر بازتاب یافته به عنوان الگوی نقاشی*شان استفاده می*کردند.
بعدها این اتاق تاریک در ابعاد کوچک*تر تبدیل شد به دوربین عکاسی. یعنی در برابر روزنه*ای که وجود داشت ماده حساس به نور قرار می*دادند تا تصاویر بازتابش یافته ثبت و ضبط شوند. در روند تکاملی دوربین، از عدسی و لنز در جایی که روزنه قرار داشت استفاده شد. مواد حساس به نور به فیلم*های عکاسی امروزین تبدیل شدند که در انواع سیاه و سفید و رنگی (نگاتیو) و اسلاید (پوزتیو) موجود است. نگاتیوها طی فرآیند دیگری در آزمایشگاه (لابراتوار) به عکس تبدیل می*شوند.در ابتدا از آمونیوم دی*کرومات برای مواد حساس استفاده می*شد ولی بعد به نیترات نقره تغییر یافت. این روند ادامه یافت تا با پیدایش دوربین دیجیتال از حسگرهای حساس به نور به جای فیلم استفاده شد و دوربین*های دیجیتال گسترش چشمگیری یافت اما فیلم*های عکاسی هنوز جایگاه خود را دارند.
نقش نور در عکاسی معماری
اجسام گوناگون موجود در طبیعت دارای سه بُعد طول، عرض و ارتفاع هستند که مجموع این ابعاد، حجم را به وجود می*آورد. اما هنگامی که اجسام به تصویر در می*آیند، خصوصیات سه *بُعدی آنها بر روی سطحی دو بُعدی نمایان می*شود. درست است که توقع نداریم ابعاد حجم را در تصویر لمس کنیم، اما به کمک سایه*روشنهایی که بر روی حجم مورد نظر تشکیل می*شود، می*توان احساس حجم و برجستگی را در تصویر ایجاد کرد.
حجم*هایی که به طور یکنواخت و یکدست روشن *شده باشند و یا به طور یکدست در سایه قرار گیرند در تصویر از برجسته*نمایی مطلوبی برخوردار نیستند. بنابراین، نور در عکاسی معماری اهمیت فوق*العاده*ای دارد.
اغلب عکاسان برای عکاسی معماری و منظره مایل به استفاده از نور مایل صبحگاهی یا هنگام عصر هستند چرا که این نور کنتراست متعادلی دارد. اما نور نیمه* روز به خصوص در فصل تابستان شدید است و سایه*هایی عمیق ایجاد می*کند. در عکاسی معماری ایده*آل آن است که نمای اصلی ساختمان و یا قسمتی که در تصویر مورد توجه اصلی قرار می*گیرد، در معرض تابش نور قرار گرفته و در سایه نباشد.
عکاسی دارای سه ویژگی علمی، صنعتی (اقتصادی) و هنری است. عکاسی به عنوان یک پدیده علمی تولد یافت و به شکل یک صنعت گسترش یافت و همچنین جنبه*های هنری نیز در آن ظهور کرد
عکاسی و اصول عکاسی معماری
ساخت بناهای متفاوت توسط بشر برای منظورها و کاربردهای مختلف بوده است. بناهای مذهبی، دولتی، صنعتی، یادبود، تجاری، مسکونی و گونه*های مختلف دیگر هر یک کاربردی ویژه دارند که بی*تردید شکل ظاهری آنها نیز متفاوت است.
اقوام مختلف با توجه به فرهنگ و بینش خود، برای ساخت و تزیین برخی بناها اهمیت بیشتری قایل هستند. مثلاً مسلمانان همواره در ساخت و تزیین مساجد، زیارتگاهها و اماکن مذهبی با هنرمندی و ظرافت خاصی عمل کرده*اند، به گونه*ای که مشابه آن در دیگر بناها کمتر یافت می*شود. تنوع این بناها نیز بسیار چشمگیر است که در هر نقطه و مکانی به شیوه*ای خاص بوده است.
توده مواد موجود در فضا که به صورت یک یا چندین حجم توخالی ساخته می*شوند، معماری را شکل می*دهد. این فضاهای توخالی برای فعالیت انسانهاست. به جز مواردی خاص، معماری هنر نیست. حتی بناهای یادبودی که ظاهراً استفاده*ای عملی ندارند، به مناسبتی خاص و به یادگار مسأله ارزشمندی که برای کل جامعه مهم است، بنا شده*اند. ایستگاه راه*آهن، ساختمان یک کارخانه، ساختمان اداری و... با توجه به کاربردشان ساخته و تزیین می*شود. در ساختمان بنا، علاوه بر هدف و فضا، جنس مواد نیز موضوع مهمی است که متناسب با شرایط اقلیمی و نقشة ساختمان از مصالح گوناگونی استفاده می*شود.
اولین گام در عکاسی معماری آگاهی از این عوامل است.
عکاس باید برای کسب این اطلاعات و بازدید از بنا وقت کافی صرف کرده و هنگام بازدید زوایای متفاوت آن را ارزیابی کند.
در مورد اغلب بناهای تاریخی، مطالبی در کتابها و بعضاً دفترچه*های راهنمای مربوطه چاپ شده که برای شروع، راهنمایی*های مناسبی در اختیار عکاس قرار می*دهد.
تجهیزات مورد نیاز
) دوربین: ثبت و ضبط دقیق*ترین جزییات در عکاسی معماری ضروری است و باید با وسواس، تصویرهایی با کیفیت بسیار خوب ارائه کرد. بنابراین، در سبک عکاسی اغلب از دوربین*های قطع بزرگ و قطع متوسط یا از دوربینها و بک دیجیتال با کیفیت بالا استفاده می*شود. در عکاسی معماری باید خطوط و سطوح عمودی بنا در تصویر کاملاً عمودی باشند و چون با دوربین*های قطع بزرگ به سادگی می*توان پرسپکتیو صحنه را کنترل و اصلاح و خطوط و سطوح را عمودی ثبت کرد، از این دوربین*ها بیشتر ا ستفاده می*شود.
۲) سه*پایه: عکاسانی که به کیفیت و وضوح کامل تصویر خود می*اندیشند، استفاده از سه پایه عکاسی را بسیار جدی تلقی می*کنند. از سویی دیگر برای اینکه تصویر از بیشترین وضوح برخوردار باشد، نباید در محیط*های کم*نور یا فضاهای داخلی بدون آنکه دوربین بر روی سه پایه نصب باشد، اقدام به عکاسی کرد.زیرا همراه با الزام نور دهی بیشتر در محیطی کم نور، مدت زمان عکس برداری بیشتر می شود و در نتیجه کوچک ترین لرزش ها نیز باعث محو شدن تصویر خواهند شد.
۳) فیلم: فیلم*های با حساسیت زیاد و فوق*العاده زیاد کمتر در عکاسی معماری مورد استفاده قرار می*گیرند. زیرا حساسیت زیاد با افزایش دانه*ها، جزییات تصویر را کاهش می*دهند. از این رو استفاده از فیلم* یا حالتهایی با حساسیت متوسط و کم برای کاهش دانه*ها و افزایش جزییات در تصویر ضروری است.
۴) فیلتر: فیلترهای زرد، نارنجی و قرمز در عکاسی سیاه و سفید برای تشدید کنتراست ابرها و آسمان و کنترل تیرگی آسمان و فیلتر پولاریزه برای از بین بردن انعکاس*های نامطلوب در شیشه*ها و همچنین تیره* کردن آسمان در عکاسی رنگی بیشترین استفاده را در عکاسی معماری دارد. همچنین فیلترهای تصحیح در عکسبرداری رنگی از فضاهای داخلی که با منابع نور مختلف روشن شده است، کاربرد دارد.
بعدها این اتاق تاریک در ابعاد کوچک*تر تبدیل شد به دوربین عکاسی. یعنی در برابر روزنه*ای که وجود داشت ماده حساس به نور قرار می*دادند تا تصاویر بازتابش یافته ثبت و ضبط شوند. در روند تکاملی دوربین، از عدسی و لنز در جایی که روزنه قرار داشت استفاده شد. مواد حساس به نور به فیلم*های عکاسی امروزین تبدیل شدند که در انواع سیاه و سفید و رنگی (نگاتیو) و اسلاید (پوزتیو) موجود است. نگاتیوها طی فرآیند دیگری در آزمایشگاه (لابراتوار) به عکس تبدیل می*شوند.در ابتدا از آمونیوم دی*کرومات برای مواد حساس استفاده می*شد ولی بعد به نیترات نقره تغییر یافت. این روند ادامه یافت تا با پیدایش دوربین دیجیتال از حسگرهای حساس به نور به جای فیلم استفاده شد و دوربین*های دیجیتال گسترش چشمگیری یافت اما فیلم*های عکاسی هنوز جایگاه خود را دارند.
نقش نور در عکاسی معماری
اجسام گوناگون موجود در طبیعت دارای سه بُعد طول، عرض و ارتفاع هستند که مجموع این ابعاد، حجم را به وجود می*آورد. اما هنگامی که اجسام به تصویر در می*آیند، خصوصیات سه *بُعدی آنها بر روی سطحی دو بُعدی نمایان می*شود. درست است که توقع نداریم ابعاد حجم را در تصویر لمس کنیم، اما به کمک سایه*روشنهایی که بر روی حجم مورد نظر تشکیل می*شود، می*توان احساس حجم و برجستگی را در تصویر ایجاد کرد.
حجم*هایی که به طور یکنواخت و یکدست روشن *شده باشند و یا به طور یکدست در سایه قرار گیرند در تصویر از برجسته*نمایی مطلوبی برخوردار نیستند. بنابراین، نور در عکاسی معماری اهمیت فوق*العاده*ای دارد.
اغلب عکاسان برای عکاسی معماری و منظره مایل به استفاده از نور مایل صبحگاهی یا هنگام عصر هستند چرا که این نور کنتراست متعادلی دارد. اما نور نیمه* روز به خصوص در فصل تابستان شدید است و سایه*هایی عمیق ایجاد می*کند. در عکاسی معماری ایده*آل آن است که نمای اصلی ساختمان و یا قسمتی که در تصویر مورد توجه اصلی قرار می*گیرد، در معرض تابش نور قرار گرفته و در سایه نباشد.
عکاسی دارای سه ویژگی علمی، صنعتی (اقتصادی) و هنری است. عکاسی به عنوان یک پدیده علمی تولد یافت و به شکل یک صنعت گسترش یافت و همچنین جنبه*های هنری نیز در آن ظهور کرد
عکاسی و اصول عکاسی معماری
ساخت بناهای متفاوت توسط بشر برای منظورها و کاربردهای مختلف بوده است. بناهای مذهبی، دولتی، صنعتی، یادبود، تجاری، مسکونی و گونه*های مختلف دیگر هر یک کاربردی ویژه دارند که بی*تردید شکل ظاهری آنها نیز متفاوت است.
اقوام مختلف با توجه به فرهنگ و بینش خود، برای ساخت و تزیین برخی بناها اهمیت بیشتری قایل هستند. مثلاً مسلمانان همواره در ساخت و تزیین مساجد، زیارتگاهها و اماکن مذهبی با هنرمندی و ظرافت خاصی عمل کرده*اند، به گونه*ای که مشابه آن در دیگر بناها کمتر یافت می*شود. تنوع این بناها نیز بسیار چشمگیر است که در هر نقطه و مکانی به شیوه*ای خاص بوده است.
توده مواد موجود در فضا که به صورت یک یا چندین حجم توخالی ساخته می*شوند، معماری را شکل می*دهد. این فضاهای توخالی برای فعالیت انسانهاست. به جز مواردی خاص، معماری هنر نیست. حتی بناهای یادبودی که ظاهراً استفاده*ای عملی ندارند، به مناسبتی خاص و به یادگار مسأله ارزشمندی که برای کل جامعه مهم است، بنا شده*اند. ایستگاه راه*آهن، ساختمان یک کارخانه، ساختمان اداری و... با توجه به کاربردشان ساخته و تزیین می*شود. در ساختمان بنا، علاوه بر هدف و فضا، جنس مواد نیز موضوع مهمی است که متناسب با شرایط اقلیمی و نقشة ساختمان از مصالح گوناگونی استفاده می*شود.
اولین گام در عکاسی معماری آگاهی از این عوامل است.
عکاس باید برای کسب این اطلاعات و بازدید از بنا وقت کافی صرف کرده و هنگام بازدید زوایای متفاوت آن را ارزیابی کند.
در مورد اغلب بناهای تاریخی، مطالبی در کتابها و بعضاً دفترچه*های راهنمای مربوطه چاپ شده که برای شروع، راهنمایی*های مناسبی در اختیار عکاس قرار می*دهد.
تجهیزات مورد نیاز
) دوربین: ثبت و ضبط دقیق*ترین جزییات در عکاسی معماری ضروری است و باید با وسواس، تصویرهایی با کیفیت بسیار خوب ارائه کرد. بنابراین، در سبک عکاسی اغلب از دوربین*های قطع بزرگ و قطع متوسط یا از دوربینها و بک دیجیتال با کیفیت بالا استفاده می*شود. در عکاسی معماری باید خطوط و سطوح عمودی بنا در تصویر کاملاً عمودی باشند و چون با دوربین*های قطع بزرگ به سادگی می*توان پرسپکتیو صحنه را کنترل و اصلاح و خطوط و سطوح را عمودی ثبت کرد، از این دوربین*ها بیشتر ا ستفاده می*شود.
۲) سه*پایه: عکاسانی که به کیفیت و وضوح کامل تصویر خود می*اندیشند، استفاده از سه پایه عکاسی را بسیار جدی تلقی می*کنند. از سویی دیگر برای اینکه تصویر از بیشترین وضوح برخوردار باشد، نباید در محیط*های کم*نور یا فضاهای داخلی بدون آنکه دوربین بر روی سه پایه نصب باشد، اقدام به عکاسی کرد.زیرا همراه با الزام نور دهی بیشتر در محیطی کم نور، مدت زمان عکس برداری بیشتر می شود و در نتیجه کوچک ترین لرزش ها نیز باعث محو شدن تصویر خواهند شد.
۳) فیلم: فیلم*های با حساسیت زیاد و فوق*العاده زیاد کمتر در عکاسی معماری مورد استفاده قرار می*گیرند. زیرا حساسیت زیاد با افزایش دانه*ها، جزییات تصویر را کاهش می*دهند. از این رو استفاده از فیلم* یا حالتهایی با حساسیت متوسط و کم برای کاهش دانه*ها و افزایش جزییات در تصویر ضروری است.
۴) فیلتر: فیلترهای زرد، نارنجی و قرمز در عکاسی سیاه و سفید برای تشدید کنتراست ابرها و آسمان و کنترل تیرگی آسمان و فیلتر پولاریزه برای از بین بردن انعکاس*های نامطلوب در شیشه*ها و همچنین تیره* کردن آسمان در عکاسی رنگی بیشترین استفاده را در عکاسی معماری دارد. همچنین فیلترهای تصحیح در عکسبرداری رنگی از فضاهای داخلی که با منابع نور مختلف روشن شده است، کاربرد دارد.