khazaei
09-07-2009, 10:13 AM
در سال 1385 و در رزمایش پیامبر اعظم(ص) موشكی را ازمایش كرد كه باعث حیرت بیش از پیش جامعه جهانی گشت.ایران در این رزمایش موشكی با سرعت 100 متر بر ثانیه را ازمایش كرد.موشك انداز های این موشك كامل رادار گریز بوده و از دید رادارهای دشمن مخفی میمانند.توان رزمی این موشك برابر با موشك VA-111 Shkval ساخت روسیه است و تنها دو كشور ایران و روسیه فناوری لازم را برای ساخت چنین موشك های به دست اورده اند.هنوز مشخص نیست كه آیا "حوت" بر پایه shkval ساخته شده است یا خیر.سرعت متوسط این موشك 4 برابر اژدر معمولی زیر ابی است.
این موشك با تولید حبابهای بخار كه از نوك دماغه و پوسته خود خارج می كند لایه ای از گاز در اطراف خود شكل می دهد و بدین ترتیب خود را از تماس مستقیم با آب و پسای قابل ملاحظه ناشی از آن دور می كند.
این موشك قابلیت پرتاب از روی شناور و یا زیردریایی در عمق 100 متری را دارد. با سرعت حدود 50 نات (93 كیلومتر بر ساعت) كپسول پرتاب خود را ترك می كند. با فرو رفتن در آب و رسیدن به عمق مناسب، موتور خود را روشن كرده و به سمت هدف راهی می شود.
از چالش های فنی توسعه چنین موشكی می توان به كاویتاسیون اشاره نمود كه لازم است میزان حبابهای كاویتاسیون برای حفظ و پایدار نگهداشتن لایه گاز اطراف موشك ونیز رسیدن به كمترین پسا كنترل شود. در همین رابطه توجه به تداخل گازهای خروجی از راكت و نیز سطوح كنترل موشك با لایه گاز ایجاد شده در اطراف آن، پیچیدگیهای این مساله را روشن تر می سازد. به ویژه زمان شروع به كار موتور و شرایط گذار (Transision) ناشی از آن از این حیث قابل توجه است.
سیستم هدایت چنین موشكی نیز با چالشهای خود روبرو است. تغییر محیط سیال اطراف موشك، شكست امواج و نیز سرعت خودموشك از مواردی است كه هدایت آن را با مشكلات عدیده ای مواجه می سازد
http://www.2ql.net/uploads/1251202901.jpg
این موشك با تولید حبابهای بخار كه از نوك دماغه و پوسته خود خارج می كند لایه ای از گاز در اطراف خود شكل می دهد و بدین ترتیب خود را از تماس مستقیم با آب و پسای قابل ملاحظه ناشی از آن دور می كند.
این موشك قابلیت پرتاب از روی شناور و یا زیردریایی در عمق 100 متری را دارد. با سرعت حدود 50 نات (93 كیلومتر بر ساعت) كپسول پرتاب خود را ترك می كند. با فرو رفتن در آب و رسیدن به عمق مناسب، موتور خود را روشن كرده و به سمت هدف راهی می شود.
از چالش های فنی توسعه چنین موشكی می توان به كاویتاسیون اشاره نمود كه لازم است میزان حبابهای كاویتاسیون برای حفظ و پایدار نگهداشتن لایه گاز اطراف موشك ونیز رسیدن به كمترین پسا كنترل شود. در همین رابطه توجه به تداخل گازهای خروجی از راكت و نیز سطوح كنترل موشك با لایه گاز ایجاد شده در اطراف آن، پیچیدگیهای این مساله را روشن تر می سازد. به ویژه زمان شروع به كار موتور و شرایط گذار (Transision) ناشی از آن از این حیث قابل توجه است.
سیستم هدایت چنین موشكی نیز با چالشهای خود روبرو است. تغییر محیط سیال اطراف موشك، شكست امواج و نیز سرعت خودموشك از مواردی است كه هدایت آن را با مشكلات عدیده ای مواجه می سازد
http://www.2ql.net/uploads/1251202901.jpg